Zondag 12 april – Beloken Pasen
Collectegebed
O Christus, door Uw eeuwig offer bestaan wij;
door Uw zegen zijn wij ook zelf overwinnaars; geef dat wij,
steeds de dankbare gedachtenis mogen behouden aan Uw onveranderlijke liefde;
Gij, die leeft en heerst,
God in alle eeuwen der eeuwen.
Alternatieve lezing
Uit de Nag Hammadi-geschriften,
het Evangelie volgens Filippus (Codex II, Boek 3)
De waarheid is niet naakt in de wereld gekomen,
maar in symbolen en afbeeldingen;
anders zou zij – de wereld – haar – de waarheid – niet kunnen ontvangen.
Er is wedergeboorte en een afbeelding van wedergeboorte.
Het is beslist nodig dat men door de afbeelding tot wedergeboorte komt.
Want wat is de opstanding en wat is haar afbeelding?
Door de afbeelding wordt de opstanding bewerkstelligd.
Door middel van de afbeelding gaan bruidegom en afbeelding zich opmaken in het rijk der waarheid; dat is de weg van het herstel [1].
Het is bedoeld voor hen die niet alleen de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest hebben ontvangen, maar die de Vader en de Zoon en de Heilige Geest zelf hebben ontvangen.
Als iemand Hen niet daadwerkelijk ontvangt, zal hem ook de naam worden afgenomen.
Men ontvangt Hen in de zalving van de Volheid en de kracht van het kruis, die onze apostelen ‘de rechtse en de linkse’ noemden.
Zo iemand is niet langer een christen maar een CHRISTUS. [2]
[1] Herstel: de eenwording.
[2] Ieder mens is het gegeven een Christus te worden, Christus-gelijk, bewust van de Geest in jezelf.
Evangelie
Uit het heilig Evangelie naar de beschrijving van Lucas,
te beginnen met hoofdstuk 24, vers 13.
Juist die dag waren er twee van hen op weg naar een dorp, dat Emmaüs heette en zestig stadiën van Jeruzalem lag. Zij spraken met elkaar over alles wat was voorgevallen.
Terwijl zij zo aan het praten waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus zelf op hen toe en liep met hen mee. Maar hun ogen werden verhinderd Hem te herkennen.
Hij vroeg hun: “Wat is dat voor een gesprek dat gij onderweg met elkaar voert?” Met bedrukt gezicht bleven ze staan. Een van hen die Kleopas heette, nam het woord en sprak tot Hem: “Zijt Gij dan de enige vreemdeling in Jeruzalem, dat Gij niet weet wat daar dezer dagen gebeurd is?”
Hij vroeg hun: “Wat dan?”
Ze antwoordden Hem: “Dat met Jezus de Nazarener, een man die profeet was, machtig in daad en woord in het oog van God en heel het volk; hoe onze hogepriesters en overheidspersonen Hem hebben overgeleverd om Hem ter dood te laten veroordelen en Hem aan het kruis hebben geslagen. En wij leefden in de hoop, dat Hij degene zou zijn die Israël ging verlossen! Maar met dit al is het reeds de derde dag sinds die dingen gebeurd zijn. Wel hebben een paar vrouwen uit ons midden ons in de war gebracht; ze waren in de vroegte naar het graf geweest, maar hadden Zijn lichaam niet gevonden en kwamen zeggen, dat zij ook nog een verschijning van engelen hadden gehad, die verklaarden dat Hij weer leefde. Daarop zijn enkelen van de onzen naar het graf gegaan en bevonden het zoals de vrouwen gezegd hadden, maar Hem zagen ze niet.”
Nu sprak Hij tot hen: “O onverstandigen, die zo traag van hart zijt in het geloof aan alles wat de profeten gezegd hebben! Moest de Messias dat alles niet lijden om in Zijn glorie binnen te gaan?” Beginnend met Mozes verklaarde Hij hun uit al de profeten wat in al de Schriften op Hem betrekking had.
Zo kwamen ze bij het dorp waar ze heen gingen, maar Hij deed alsof Hij verder moest gaan. Zij drongen bij Hem aan: “Blijf bij ons, want het wordt al avond en de dag loopt ten einde.” Toen ging Hij binnen om bij hen te blijven. Terwijl Hij met hen aanlag nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het en reikte het hun toe. Nu gingen hun ogen open en zij herkenden Hem, maar Hij verdween uit hun gezicht.
Toen zeiden ze tot elkaar: “Brandde ons hart niet in ons zoals Hij onderweg met ons sprak en ons de schriften ontsloot?” Ze stonden onmiddellijk op en keerden naar Jeruzalem terug. Daar vonden ze de elf met de mensen van hun groep bijeen. Dezen verklaarden: “De Heer is werkelijk verrezen. Hij is aan Simon verschenen.”
En zij van hun kant vertelden wat er onderweg gebeurd was, en hoe Hij door hen herkend werd aan het breken van het brood.
